Rottumerplaat

Verstopt

op zee

weet ik

een eiland


stranden

breed

soms smal


en geel

soms grijs


honderden

zeehonden

in de zon


ongrijpbaar ver

de horizon


Grensloos hoog

de hemelboog

als tralie loze

vogelkooi


door de mens

vergeten

mooi


Ik mocht er

dwalen

voor een uur


nooit

zag ik

het oer

zo puur